Datum :	zaterdag 20 september 2025
Ronde :	1
Wedstrijd :	DEZ Laren tegen Hartholt Olie CT

Bord	DEZ Laren	Hartholt Olie CT	7	9
1	Tom Knapen (1155)	Gerrit Klaseboer (1014)	2	0	6
2	Tonny Roeterdink (1033)	Jan Rensink (918)	1	1	7
3	Alfred van Lenthe (1047)	Frits Gerritsen (994)	1	1	4
4	Dinand Stegeman (889)	Henk Smit (1002)	0	2	5
5	Gerrit Roeterdink (885)	Wim Leijssenaar (893)	1	1	2
6	Tonnie Schutte (885)	Dick Dijk (894)	1	1	8
7	Herman Beuzel (810)	Jan van der Kolk (936)	1	1	3
8	Rodin Smit	Berend van Lenthe (718)	0	2	1

Meer tonen ⮟

Datum :	zaterdag 4 oktober 2025
Ronde :	2
Wedstrijd :	Lelystad tegen DEZ Laren
Verslag :	Alfred van Lenthe

Donkere wolken boven Lelystad

Afgelopen zaterdag stond de uitwedstrijd naar Lelystad op het programma. Lelystad is één van de kampioenskandidaten, waardoor we van tevoren geen hoge verwachtingen hadden. En de weg ernaartoe was al geen goed voorteken. Donkere wolken stapelden zich op net voor we Lelystad binnen reden. En vervolgens een wolkbreuk die ons totaal het zicht ontnam. Wel een indrukwekkend schouwspel als je zelf niet achter het stuur zat.

De wedstrijd begon zoals het weer. Onheilspellend. In de kortste keren stonden we achter, zowel op het bord als in cijfers. Herman, Rodin en Johan kwamen al snel materiaal achter. Tonnie en Alfred volgden later. Maar Herman en Alfred wisten de schade, soms wonderwel, te herstellen.

Johan bouwde aanvankelijk een prima stand op en de zwarte schijven stonden wat raar verdeeld. Op de 19^e zet was denk ik 31-26 een stuk sterker geweest, waarbij de zwarte korte vleugel veel lastiger te ontwikkelen is. Nu kreeg zwart de kans zijn stand weer een beetje te fatsoeneren. Circa 10 zetten later ging Johan in de fout en trapte in een zetje wat hem een schijf achterstand opleverde en de partij was niet meer te redden.

Rodin bouwde ook een prima stand op. Rustig schoof hij zijn schijven naar het midden. Helaas trapte hij op de 15^e zet in een standaardcombinatie naar dam. Maar dat moet iedereen een keer meemaken en daarvan leren. Daarna was Rodin kansloos tegen de ervaren en sympathieke Cyril Sluisdom.

Tom speelde zijn favoriet tempospel en nam het hele centrum in beslag inclusief 8 tempi voorsprong. Maar soms is er sprake van overontwikkeling en via een omsingeling kwam zijn tegenstander niet in problemen. Het eerste punt was binnen.

Tonnie Schutte was niet opgewassen tegen Jan van der Veen. Ook niet zo gek, het ratingverschil tussen beide was ruim 350 punten. Maar Tonnie ging er ook wel erg druistig in. Op de 22^e zet nam hij al een voorpost op 23 zonder goede verdediging. Die voorpost ging er dan ook snel aan. Rustig 12-18 spelen was op dat moment beter, met een evenwichtige stand.

Dinand moest het ook tegen een op papier veel sterke tegenstander opnemen. Toch had hij de mogelijkheid om op de laatste zet een blauwe notering op internet te halen, maar hij overzag de remisefinesse en gaf op. In onderstaande stand capituleerde  Dinand. Maar met 19-23 x 31-37 x 21-27 x en 26x46 zou het remise zijn geweest. Een 11-1 achterstand. Hoe erg zou het worden?

Dat viel gelukkig nog mee, omdat er niet meer verloren werd en Alfred en Herman mochten daarmee hun handen dichtknijpen. Tonny speelde wel een degelijke partij. Van beide kanten werd er een paar keer een 2 om 2 ruil ingezet, waardoor de stand aardig uitdunde met remise als logisch resultaat.

Herman speelde dus nog remise en dat was knap, omdat hij al na 15 zetten een schijf achter kwam. Herman liep achter een schijf en dat is altijd even oppassen. Eenvoudig kon zijn tegenstander toen een schijfje oppeuzelen. Vijftien zetten later kon Herman via een klein zetje de schijf weer terugwinnen, waardoor de  stand weer in evenwicht was. Weer vijftien zetten later kon zijn tegenstander opnieuw (positioneel) een schijf winnen, maar die speelde dat niet goed uit met remise als logisch resultaat.

Alfred speelde tegen de Lelystadse clubkampioen en had besloten rustig op te bouwen en zijn tegenstander de keuzes te laten maken. Dat lukte goed, met heel veel tijd voordeel. Die werd lang geïnvesteerd om het beste plan te vinden. De winst leek binnen handbereik op de 30^e zet. Na het offer was het plan om via 39-33 het voordeel naar zich toe te trekken, zonder angst voor de dam via de plakker 36-41-46. Maar op het laatst zag Alfred spoken en dacht een snellere winst te halen, maar die combinatie klopte voor geen meter en met een schijf achterstand was de partij echt verloren. Omdat Fred Wortel echter erg weinig tijd had, deed Alfred steeds de niet verwachte zet in de hoop dat het nog wat op zou leveren en dat slaagde wonderwel, met remise als niet verdiend resultaat.

 

Bord	Lelystad	DEZ Laren	12	4
1	Sam Pryor (1000)	Tom Knapen (1155)	1	1	3
2	Fred Wortel (1084)	Alfred van Lenthe (1047)	1	1	8
3	Bert Zijlstra (1018)	Tonny Roeterdink (1033)	1	1	6
4	Boike Mathoera (1028)	Johan Beltman (939)	2	0	1
5	Jan van de Veen (1253)	Tonnie Schutte (885)	2	0	4
6	Mark Hees (951)	Herman Beuzel (810)	1	1	7
7	Ricardo Tong Sang (1097)	Dinand Stegeman (889)	2	0	5
8	Cyril Sluisdom (1003)	Rodin Smit	2	0	2

Meer tonen ⮟

Datum :	zaterdag 18 oktober 2025
Ronde :	3
Wedstrijd :	DEZ Laren tegen DES Lunteren 3

Opnieuw verlies voor DEZ; eerste punt voor Rodin

De derde wedstrijd van het seizoen werd gespeeld in Laren op een prachtige herfstdag. Het lukte de Larenaren niet om het eerste punt van het seizoen te halen, waardoor we de slechtste seizoenstart beleven sinds we in de landelijke competitie meedraaien. Het was lang spannend in het Kulturhus, maar de punten gingen mee naar de Veluwe, om precies te zijn het 3^e team van Lunteren.

Na een uur spelen kwam Denk en Zet op achterstand. Het is altijd gevaarlijk om achter een schijf te lopen. In de diagramstand speelde Tonny op de 13^e zet  20-25 en werd verrast door de standaardcombinatie met 28-22 25x34 40x20 14x25 33-29 23x34 en 27-21 26x28 32x05. Hierna was het snel afgelopen.

Het was de dag niet van de Roeterdinks. Vrij snel na Tonny moest ook zijn broer het onderspit delven. Gerrit werd in de partij overspeeld omdat hij zijn tegenstander het volledige centrum gunde. Zijn tegenstander had het zichzelf makkelijker kunnen maken door op de 24^e zet een dam te nemen via 37-31 en 29-24

Tom wist wel te winnen. In een mooi opgezette partij nam hij al op de 21^e zet een gezonde dam. Die werd weliswaar weer gelijk afgepakt, maar ten koste van schijfverlies. Tom speelde het vervolgens vakkundig uit.

Via 33-29  23x45 22-18 13x33 en 38x29 24x33 35x04 is het uit.

 

Rodin haalde zijn eerste punt ooit in de landelijke competitie en die was dik verdiend. Hij speelde een dijk van een partij door vol op het centrum te spelen en na circa 25 zetten stond hij ook nog eens maar liefst 12 tempi voor. Toch ging het nog bijna mis, door een onnauwkeurigheid. Op de 28^e zet nam zijn tegenstander een Coupe Philippe, met weliswaar geen directe materiaalwinst, maar Rodins voorpost was vervolgens niet te houden. Hij had echter zoveel compensatie dat zijn stand nog steeds in evenwicht was, met remise als logisch resultaat. Als Rodin zo blijft opbouwen en bij elke zet even goed kijkt of er geen zetjes in zitten, gaan de punten binnenstromen. Dit is een enorm goede leerschool.

Tonnie haalde een prima winst binnen in een partij die lange tijd gelijk op ging. In een klassiek achtige stand was het temponadeel voor Tonnie. Het was echter zijn tegenstander die het klassiek verbrak. Na circa 45 zetten kreeg Tonnie een vrije doorloop cadeau. Na een achterloop van Tonnie speelde de Veluwenaar 3-8 om het schijvental in evenwicht te houden. Dat had met 3-9 gemoeten en vervolgens 19-23 en het was dan potremise. Tonnie pakte het cadeautje dankbaar uit en maakte het af met een rondslag.

Herman liet zich op zijn lange vleugel opsluiten en kon daar alleen uitkomen door naar zijn favoriete kerkhofveld te ruilen. Maar dit keer werd het niet zijn ondergang, sterker nog: Herman had tot op het laatst zicht op een dikke winst, maar liet zich alsnog verrassen en moest genoegen nemen met remise. Mogelijk kwam dat omdat ook zijn tegenstandster het kerkhofveld ging bezetten om er een schimmige strijd van te maken. Op de 27^e zet nam Herman een doorbraak ten koste van een schijf. Na het gespeelde 38-33, combineerde Herman via 14-20 25x23 24-30  35x24 12-18 23x21 en 16x 40

                

Herman maakte het zich zelf vervolgens onnodig moeilijk, door op de 35^e zet ook zijn tegenstander kansrijk spel op zijn korte vleugel toe te laten. Het was opeens veel minder eenvoudig om nog winst te vinden. Maar toch duurde het niet lang voordat er een winnend overmachtseindstand ontstond. In het 2^e diagram is Herman met zwart aan zet na het gespeelde 43-38. Op grappige wijze kan Herman de gespeelde schijf winnen door 4-27. Als wit met 48-43 vervolgt, is 19-24 gelijk uit. Als wit wegloopt met 38-33 en 33-29 loopt zwart eerst een keer achter via 27-22 en keert dan terug op 4. Wit kan nu niet meer met zijn dam spelen door de dreiging met 19-23 en moet een schijf offeren.

Maar ook het verdere eindspel zou gewonnen moeten zijn. Door een onnauwkeurigheid ging het toch nog mis. Met een 5-5 tussenstand als gevolg. En dat was jammer, want Dinand stond een schijf achter en zou het waarschijnlijk niet redden. Johan moest daarom winnen en probeerde dat ook. Een remiseaanbod van zijn tegenstander werd afgeslagen. Vrij snel daarna moest hij toch in een puntendeling berusten in een partij waarin het de hele tijd gelijk opging.

Dan was het aan Dinand om toch nog een punt voor de Larenaren binnen te slepen. Ondanks verwoede tegenstand lukte hem dat niet. Dinand kwam in de opening al een schijf achter. Hij dacht een ruil te nemen, maar dat bleek toch net anders uit te pakken. Daarna kreeg hij nog wel enige compensatie, maar onvoldoende voor een punt.

De volgende wedstrijd is in Gramsbergen tegen het 2^e team van de Vechtstreek. Dan moet het gebeuren om van de hatelijke nul af te komen. We zetten dan ook gelijk een tweetal zwaargewichten in. Na lange tijd keert Egbert weer terug, daar zijn we bijzonder blij mee. Hij vervangt Tonny die van een weekendje weg gaat genieten. En Danny kan zijn eerste wedstrijd voor dit seizoen spelen.

 

Bord	DEZ Laren	DES Lunteren 3	7	9
1	Tom Knapen (1155)	Michel Hendriksen Sr. (953)	2	0	3
2	Tonny Roeterdink (1033)	Johan de Haas (1026)	0	2	1
3	Johan Beltman (939)	Henk Timmer (1039)	1	1	7
4	Gerrit Roeterdink (885)	Jur van Ginkel (1004)	0	2	2
5	Tonnie Schutte (885)	Frans Lamers (941)	2	0	5
6	Herman Beuzel (810)	Annemieke Stunnenberg-van de Kraats (961)	1	1	6
7	Dinand Stegeman (889)	Alex van Harn (880)	0	2	8
8	Rodin Smit	Gerrit Alink (871)	1	1	4

Meer tonen ⮟

Datum :	zaterdag 8 november 2025
Ronde :	4
Wedstrijd :	De Vechtstreek 2 tegen DEZ Laren
Verslag :	Alfred van Lenthe

Moeizame eerste punten voor Denk en Zet

Zaterdag werd een belangrijke wedstrijd gespeeld tegen De Vechtstreek 2 in Gramsbergen. De teamleider had een hele tour om een team op te stellen. Bedankt André en Henk dat jullie wilden invallen en mooi dat jullie beide een punt uit het vuur sleepten. Bijzonder was ook de eerste winstpartij van Rodin. En heel mooi dat Egbert weer terug is. Dank dat jij het weer aandurfde om te spelen. Hopelijk smaakt het naar meer.

De punten kwamen wel uiterst moeizaam tot stand en het waren de Larenaren die over geluk niet mochten klagen. Dat begon al bij de partij van Rodin. Je moet altijd beducht zijn voor openingszetjes. Na 4 zetten speelde Rodin 39-33 en gelukkig miste zijn jonge opponent een schot voor open doel. Rodin benutte zelf wel zijn kansen en nam eenvoudig een dam. Verderop in de partij kon de dam van Rodin gelijkwaardig worden afgenomen, maar gelukkig werd dat ook niet opgemerkt. Toen Rodin een tweede dam haalde, was de strijd gestreden.

De Vechtstreek trad aan met 3 jeugdspelers. Naast Rodin moesten ook Egbert en Henk het tegen jonge opponenten opnemen. Henk had de hele tijd het betere van het spel en nadat zijn tegenstander naar het kerkhof ging, waren alle kansen voor Henk. Maar achterlopen achter een schijf is altijd gevaarlijk en Henk kwam daardoor een schijf achter tegen zijn jonge tegenstander. Henk kreeg daarna nog een onverwachte kans op remise en pakte die met beide handen aan. Egbert speelde geconcentreerd en kwam in een klassieke stand eenvoudig een schijf voor en speelde het vakkundig uit. Een 5-1 voorsprong, dat was wel weelde.

Maar Gerrit bracht onbedoeld de spanning weer terug. In een hoog tempo werden de zetten gespeeld, altijd goed loerend op zetjes. Maar dit keer zette Gerrit een dam open voor zijn tegenstander op de 39^e zet. Een dam die zijn tegenstander gelukkig niet zag, waardoor Gerrit niet direct verloor. Maar daarna kwam Gerrit positioneel onder druk, miste een aantal kansen op remise en moest in een nederlaag berusten.

Herman was ook vastberaden om te winnen en had een mooie partij. Hij kon op de 32e zet een winnende kettingstelling op het bord brengen door 19-23 te spelen. Die winnende kettingstelling kwam er alsnog 5 zetten later op een andere plek op het bord. Herman kwam schijf voor maar wist dat helaas niet te verzilveren.

Johan speelde een degelijke remise. Hij zette een aanvalspartij op, maar die werd door zijn tegenstander geneutraliseerd via een aantal ruilen. De stand daarna was volledig in evenwicht.

Ondanks een 7-5 voorsprong waren we niet gerust op een goede afloop. André stond zwaar onder druk en remise was ver uit zicht. Alfred had zich ook wat anders voorgesteld van zijn partij. In het middenspel stond hij minder. Het kwam toch nog goed. André had zich laten verrassen via een 3 om 3 doorbraak. Die was theoretisch gelijk uit, maar in de praktijk lastiger te vinden. Toen André nog een kans kreeg, greep hij die met beide armen aan met een toch nog onverwachte remise.

Alfred speelde naar eigen zeggen een baggerpartij en zat te veel op meerdere gedachten te hinken. Hij dacht dat hij wel langzamerhand voordeel zou krijgen door de randschijf van zijn tegenstander, maar stond in het middenspel moeilijker en heeft veel tijd gestopt in het doorrekenen van varianten. Hij liet nog bewust een Coupe Philippe toe, terwijl dat eigenlijk niet verantwoord was. Toen er uiteindelijk een kansrijk eindspel op het bord stond, was er eigenlijk te weinig tijd. Hij besloot om geen risico meer te nemen en wikkelde af naar een remise door een plakker naar dam toe te laten. Maar waarschijnlijk was de stand toen al niet meer te winnen.

Zo was toch de eerste overwinning een feit. En zoals Egbert zei: het is net voetbal. Als de tegenstander de kansen niet benut, gaat je er vaak alsnog met de overwinning vandoor.

Bord	De Vechtstreek Gramsbergen 2	DEZ Laren	7	9
1	Bé Meijerink (698)	Alfred van Lenthe (1047)	1	1	8
2	Jan Siegers (900)	André Haijtink (866)	1	1	7
3	Jan Koopman (947)	Johan Beltman (939)	1	1	6
4	Jan Timmer (920)	Gerrit Roeterdink (885)	2	0	4
5	Hendri Ziengs (577)	Herman Beuzel (810)	1	1	5
6	Ferron Timmer (595)	Henk Straalman (691)	1	1	2
7	Noah Koster	Egbert Harkink (1119)	0	2	3
8	Roan Klinkien	Rodin Smit	0	2	1

Meer tonen ⮟

Datum :	zaterdag 13 december 2025
Ronde :	6
Wedstrijd :	DEZ Laren tegen WSDV 4
Auteur :	Alfred van Lenthe

Mooie overwinning op Wageningen

Zaterdag werd een duidelijke overwinning geboekt op WSDV 4: 12-4. En niemand verloor zijn partij, al ging dat af en toe wel met het nodige geluk gepaard. Denk en Zet weet weer te winnen sinds de terugkomst van Egbert. Zonder Egbert werden alle competitiewedstrijden verloren. Met Egbert wonnen we beide keren, nadat hij zelf steeds het goede voorbeeld gaf.

Dit keer stond Egbert echter wel onder druk. Zijn tegenstandster had goede doorbraakkansen, maar overzag een 2 om 2 ruil na haar doorbraak. Egbert kwam een schijf voor en wist dus als eerste te winnen. Welkom terug Egbert!!!

De volgende overwinning leek ook binnen handbereik. Het is als trainer van Robin bijzonder prettig dat je ziet dat hetgeen je uitlegt ook in de praktijk wordt toegepast: rustig spelen op het centrum, tempi meepakken en zetcontrole. Rodin gaat hard vooruit. Dit keer behaalde Rodin via een 3 om 3 een doorbraak, maar wist dat helaas nog niet te verzilveren. Zijn tegenstander wist alsnog ook een dam te halen. Rodin gaf namelijk op de 44e zet onnodig een schijf weg en moest in remise berusten. Het weglopen met dezelfde schijf was  beter geweest. Maar je gaat nog veel punten voor Laren pakken Robin!

Gerrit haalde ook remise en mocht daarover niet klagen. Gerrit speelt snel en loert altijd op zetjes. Maar het is belangrijk om ook je eigen verdediging niet te vergeten. Zijn jonge tegenstander nam een 2 om 2 doorbraak en Gerrit moest continu op zoek naar een nauw geitenpaadje. Gerrit haalde uiteindelijk dam tegen 4 schijven van zijn tegenstander en leek geen kans te hebben. Toch wist hij nog een schijfje af te snoepen en daarmee te remise te forceren.

Alfred was net terug uit Ghana en had daarom geen Sinterklaas gevierd. Toch kreeg hij een verlaat kadootje, want zijn tegenstander gaf pardoes 3 schijven weg. Schrale troost voor de Wageninger was dat de combinatie die hij in gedachten had ook niet klopte. Alfred dacht vanaf de opening al mooi voordeel te hebben door de slechte binding van schijf 26 en 28. Maar hij wist dat blijkbaar toch niet uit te buiten en zat in de partij meer na te denken waar hij dat niet goed gedaan had dan nieuwe kansen te zoeken. Op de 27^e zet kon Alfred een dam nemen ten koste van 2 schijven, maar besloot dat na lang nadenken niet te doen, omdat de kans op remise hem te groot leek. Daarna werd het spannend doordat er voor beide kleuren steeds kleine slagwendingen kwamen. Alfred dacht de stand te kunnen forceren, maar daar klopte achteraf weinig van, maar gelukkig voor hem gaf Wim van Mourik tijdig de schijven weg. Overigens heeft Wim een prachtig boek geschreven over de geschiedenis van de damsport, een aanrader.

Tom haalde ook een prima overwinning, zoals we dat zo langzamerhand van hem gewend zijn. Een beetje zoals hierboven voor Robin aangegeven, centrum, tempi en vooral zetcontrole. Tom was echter naar eigen zeggen het meest trots op de 21^e zet: 47-41. Dat is een wat a-positionele zet, maar waarna Tom kan kiezen uit 3 goede plannen. Overigens is 21-26 als vervolgzet van zwart niet verplicht zoals Tom aangaf. Na 7-12 kan Tom de 1 om 3 niet nemen, omdat er een naslag inzit voor zwart. Maar Tom speelde het prima uit.

Johan haalde het 9^e punt binnen. Lange tijd ging zijn partij gelijkwaardig op. Ook niet gek als je ziet dat het ratingverschil tussen hem en zijn tegenstander slechts 1 punt bedroeg. Maar Johan kwam toch onder flinke druk te staan, al is het de vraag of beide spelers dat doorhadden. De computer gaf namelijk een mooie offervariant aan, waarmee Johan de remise moest zoeken.

 

Johan speelde in het eerste diagram 23-29 en via 26-21, 29x20 en 33-29 haalt wit groot voordeel.

Even later liet zijn tegenstander wel een goede kans liggen. Soms moet je niet te snel willen doorbreken ten koste van een schijf. Het is dan beter even te wachten, zodat de tegenstander de schijven moet geven. In het tweede diagram speelde wit 24-20 en Johan kon toen de remise forceren. De vraag is of dat ook nog kan na 43-39…..

Daarna was het lang wachten op Tonnie en Tonny, die beiden groot voordeel op het bord hadden gebracht. Bij Tonnie was dat blijkbaar zo complex dat beide spelers dat niet in cijfers op het notatiebiljet konden weergeven: onnavolgbaar. Maar Tonnie kon toch beide punten bijschrijven. Sinds Tonnie gestopt is met boeren, gaat hem het dammen steeds beter af. Dat is ook een lokale journalist opgevallen. Tonnie kon al niet meer over straat in Harfsen, vanwege zijn zilveren medaille op het NK dammen. Nu wordt hij ook beroemd in Lochem. Komende woensdag staat een leuk stuk (pagina 2) in de krant “Lokaal Lochem” met als titel: “Van boer naar NK-zilver in het dammen”.

Tonny bouwde een mooie aanvalsstand op en profiteerde maximaal van de zwakke 11^e zet van Jozef Linssen (2-7) door gelijk een voorpost te nemen. Op de 17^e zet nam de Wageninger zelf ook een voorpost, die erg zwak was. Na 28-23 van Tonny kon zwart niet meer aan schijfverlies ontkomen. Daarna speelde Tonny een prima partij, totdat hij op de 50^e zet misgreep en niet meer aan remise kon ontkomen. Erg jammer. Als hij toen 37-32 had gespeeld, had Tonny loon naar werken gekregen. Nu kon Jozef met een kleine finesse doorbreken.

Bord	DEZ Laren	WSDV 4	12	4
1	Tom Knapen (1155)	Jos van Deelen (1000)	2	0	5
2	Alfred van Lenthe (1047)	Wim van Mourik (1008)	2	0	4
3	Tonny Roeterdink (1033)	Jozef Linssen (1040)	1	1	8
4	Johan Beltman (939)	Kees Maliepaard (940)	1	1	6
5	Gerrit Roeterdink (885)	Erik van Wingerden (547)	1	1	3
6	Tonnie Schutte (885)	Henk Beumer (776)	2	0	7
7	Egbert Harkink (1119)	Mara Langeveld (961)	2	0	1
8	Rodin Smit	Nathan van Beek	1	1	2

Meer tonen ⮟

Datum :	zaterdag 31 januari 2026
Ronde :	8
Verslag :	Alfred van Lenthe

Nieuwe overwinning DEZ1

Tegen Westerhaar moest er gewonnen worden, om de slechte start van het seizoen nog wat draaglijk te maken. Gelukkig deed Egbert opnieuw mee. Want met hem hebben we dit seizoen nog niet verloren en hij stelde niet teleur. Het werd een 10-6 overwinning, al hadden we over enig geluk niet te klagen.

Herman opende de score. Zijn jonge opponente nam een voorpost, die op het oog verdedigbaar leek, maar het allerminst was. Herman kon een paar keer oplopen en dan combinatief de partij naar zich toetrekken. Hij liet dat buitenkansje niet onbenut.

Gerrit moest een nederlaag slikken. Hij kon niet voorkomen dat zijn tegenstander de eerste van 3 blauwe noteringen voor de tukkers kon noteren. Gerrit bouwde zijn stand overigens prima op, door voor een centrumstrategie te kiezen. Helaas kreeg zijn tegenstander plots doorbraakkansen op Gerrits lange vleugel en maakte daar optimaal gebruik van. Gerrit spartelde nog wel tegen, maar kreeg geen poot meer aan de grond. Overigens had de Overijsselaar al een zetje gemist op de 41^e zet  toen Gerrit achter een schijf liep.

Ook Rodin moest een onnodige nederlaag slikken. Ons altijd sportieve en sympathieke jonge teamlid bouwt zijn partijen goed op, door consequent naar het centrum te spelen en te letten op formaties. Maar af en toe geen zetcontrole, al had hij zich nu vergist in zijn berekening. Dat kan gebeuren en van fouten leer je veel.

Egbert trok de stand weer in evenwicht. Hij bouwde al snel een prima stand op en nam zijn tegenstander via een klaverblad in de langevleugelopsluiting. Op de 16^e zet was volgens mij 34-29 sterker om optimaal van de opsluiting gebruik te maken. Nu kwam er een spannende stand op het bord met beide een schijf op het kerkhof. De vraag is dan wie zijn eigen graf graaft. Dat was toch mijn vroegere buurman Koert Meuleman en Egbert won een schijf en niet snel daarna de partij.

Tom nam het team weer vanouds op sleeptouw. Via zijn bekende tactiek: centrumspel, tempiwinst, sleutelvelden pakken. Gewoon uit het boekje dus. Ook dit keer overklaste hij zijn tegenstander en staat, ondanks 2 partijen minder, in de top 5 van de topscoorders in onze klasse. Volgende keer kan hij mogelijk een van de 3 Doetinchemse toppers verschalken die het topscoordersklassement aanvoeren. Maar aan welk bord? Dat gaan we natuurlijk niet verraden aan onze Doetinchemse vrienden. Tom Westhof deed daar dit keer niet mee, maar had in Leopold Sekongo een waardige vervanger.

Johan haalde een mooie overwinning in een klassieke partij. In het middenspel dacht ik even dat Johan minder stond, maar al snel bleek dat zijn tegenstander niet het goede plan koos. Johan won een schijf en zijn tegenstander probeerde het nog met een gambiet. Maar Johan liet zich niet meer verrassen en trok het 83 punt over de streep.

Tonnie speelde een wat bijzondere partij. Hij maakte het zichzelf bijzonder moeilijk door op de 24^e zet 42-37 te spelen i.p.v. 41-37. Zijn stand leek onhoudbaar en was dat mogelijk ook wel. Zijn jongen tegenstandsters verzuimde een doorbraak te nemen. Later miste Tonnie nog een mooie slagzet (zie toernooibase). En daarna miste zijn tegenstandster weer een winnende voortzetting. Zij had de voorpost van Tonnie kunnen verschalken, al kostte dat wel het nodige rekenwerk. De partij eindigde in een puntentelling, wat de 2^e blauwe notering opleverde voor onze bezoekers.

Onze andere Tonny probeerde zijn op het oog goede stand om te zetten in winst, maar slaagde daar niet in. De partijopzet was prima, maar de stand werd te dun en hij moest toestaan dat Westerhaar de derde blauwe notering behaalde.

De volgende wedstrijd is tegen DUO2, altijd een prestigestrijd. We gunnen DUO het kampioenschap, maar zullen onze huid duur verkopen.

 

Bord	DEZ Laren	DEZ Westerhaar 4	10	6
1	Tonny Roeterdink (1033)	Bennie Lawant (746)	1	1	8
2	Tonnie Schutte (885)	Lotte Potgieter (629)	1	1	7
3	Tom Knapen (1155)	Arend Boertje (850)	2	0	5
4	Johan Beltman (939)	Gert Brink (852)	2	0	6
5	Herman Beuzel (810)	Merlen Blokzijl	2	0	1
6	Rodin Smit	Harro Potgieter	0	2	3
7	Egbert Harkink (1119)	Koert Meuleman (868)	2	0	4
8	Gerrit Roeterdink (885)	Willem Fokkert (665)	0	2	2

Meer tonen ⮟

Datum :	zaterdag 14 februari 2026
Ronde :	7
Wedstrijd :	DUO 2 tegen DEZ Laren
Verslag :	Alfred van Lenthe

Strijdend ten onder in koud Doetinchem

De Larense dammers bonden volop de strijd aan tegen de koploper. Dat moest ook wel om nog enigszins warm te worden. Het was buiten ijskoud, maar binnen in de speelzaal werd het ook niet echt warm. Dit ondanks dat er 36 dammers waren die ook enige lichaamswarmte inbrachten. Niet genoeg om het behaaglijk te krijgen. Menig Schiedammer hield zijn jas aan tegen het eerste  tiental van de Doetinchemers. Maar de Larenaren wisten vooraf wel dat winst tegen de Achterhoekse reserves geen koud kunstje zou zijn en bonden, zonder jas, volop de strijd aan.

Tonny kon zijn successen van de provinciale competitie niet landelijk doortrekken. Hij verloor van ons oud teamgenoot Rodier. Rodier nam een sterke voorpost op 23 en Tonny onderschatte naar eigen zeggen het gevaar van de stelling. Hij meende de enige juiste zet te hebben gevonden, maar die leverde toch schijfverlies op. En er was geen houden meer aan.

Het was niet de dag van de Roeterdinks, want ook Gerrit moest het onderspit delven. Tegen de ervaren Ben Okken werd Gerrit gevangen in een volle hekstelling. Na 20 zetten stond Gerrit op die manier volledig vast op zijn korte vleugel, met maar nog maar beperkte mogelijkheden op zijn andere vleugel. Het duurde dan ook niet lang voordat Gerrit gedwongen werd een schijf te offeren, zonder enige compensatie.

Maar we weten al de afgelopen weken dat we met Egbert erbij goede kansen hebben. Egbert moest het opnemen tegen een van de Doetinchemse topscoorders, Ralf Richters, maar werd daar warm noch koud van. Ralf zocht vol de aanval, maar Egbert houdt wel van een potje omsingelen. En een gestroomlijnde omsingeling spelen, hoe doe je dat volgens Egbert? Juist ja, alles naar rechts. Dit in navolging van Thijs Gerritsen die ooit daarmee grootmeester Domchev van het bord drukte (zie het filmpje op Youtube van wijlen Tjalling Goedemoed). Hij maakte het via een forcing combinatief af.

Alfred bracht de stand weer in evenwicht. Hij had zich voorgenomen, tegen zijn natuur in, de stand overzichtelijk te houden en langzaamaan voordeel te pakken. Hij ging zelfs klassiek niet uit de weg, een speltype wat hij doorgaans saai vindt. Hij zorgde wel dat het temponadeel in zijn voordeel was. Edwin Loozen, die gehuldigd werd voor 50 jaar KNDB-lidmaatschap, zocht zijn heil op het kerkhof. Vaak is dat niet  de goede aanpak, al was het geen beslissend nadeel. Dat kwam er wel toen hij niet tijdig schijf 36 bij de stand trok en de controle over veld 27 verloor. Alfred kon beslissend voordeel afdwingen via een kettingstelling met schijf- en partijwinst als gevolg.

Een sensatie zou zomaar eens waarheid kunnen worden. Je weet het ook nooit. Als PSV van Volendam verliest, kan Laren winnen van DUO. Maar dan moet wel alles meezitten. Dat leek nog wel even mogelijk. Herman en Dinand stonden onder druk, maar de standen leken houdbaar.

Herman kwam in een klaverbladopsluiting terecht op zijn lange vleugel. En zoals zo vaak probeerde hij er via een kerkhofaanval uit te komen. Dit keer overleefde hij wonderwel en leken de belangrijkste problemen achter de rug. Op de 33^e zet was was 44-40 aangewezen i.p.v. het gespeelde 45-40. Uitruilen was toen niet meer mogelijk, met schijfverlies als gevolg en later ook het verlies van de partij. Maar, dapper gestreden.

Dat gold ook voor Dinand. Zijn tegenstander Jaap de Vries bouwde een mooi centrum op met ook nog tempovoordeel. Dan wordt het best lastig. Lange tijd leek het nog te redden, maar het voordeel sloeg steeds verder door voor Jaap, die het in het eindspel bijzonder fraai afmaakte. Tja, en toen stond het 8-4.

Johan speelde een prima partij. Tegen clubgenoot Tom Westhof werd een klassiek duel uitgevochten, waarbij Johan steeds net een iets gunstiger tempoverhouding had. De stand was dan ook lang in evenwicht. Johan kreeg meerdere mogelijkheden om te scoren, maar liet (volgens de computer) 2 opgelegde kansen liggen. Toen het 5 om 5 eindspel remise leek, maakte Tom op de 57^e zet de beslissende fout. In plaats van te rennen voor zijn leven met de voorste schijf, bouwde Tom een verdedigingszet in, die echter toch geen verdediging bleek. Een knappe overwinning van Johan en een mooie blauwe notering op Internet.

Die blauwe notering was er tenslotte ook voor Tonnie Schutte. Een remise tegen een tegenstander met minstens 200 ratingpunten meer. Daarmee verloren we de wedstrijd wel, maar dat lag dus zeker niet aan Tonnie. Hij stond weliswaar onder druk, maar wist zich steeds te redden. Jan Masselink probeerde het eerst door een centrumomsingeling, maar Tonnie wist zich daar goed uit te ruilen. En steeds pakte hij daarna een ruiltje mee om de stand overzichtelijk te houden. Op het laatst zat er blijkbaar nog ergens een mooie eindspelwinst in voor Masselink. Op zet 57 liep Masselink door naar dam, terwijl eerst offeren een geforceerde overwinning op zou leveren (volgens de computer).

Met deze overwinning van DUO en het verrassende verlies van Lelystad is DUO 2 kampioen. We feliciteren hen vanaf deze plek en hopen dat ze succesvol zijn een klasse hoger. Alleen wel jammer dat deze mooie derby dan voorlopig niet meer gespeeld wordt. Gerrit Wassink speelde voor DUO 1 overigens een prachtige partij tegen Rob Clerc. Maar verloor. Net als 3 van zijn clubgenoten en daarmee kwam DUO 1 van een koude kermis thuis. De Doetinchemse kopmannen verloren namelijk van Schiedam en daarmee lijkt het doek gevallen en is degradatie bijna een feit. Gerrit kon zich daarna weer warm trappen door de terugweg naar Lochem weer fietsend (!) af te leggen, met waarschijnlijk een behoorlijk portie tegenwind.

 

Bord	Dammers Uit Oost 2	DEZ Laren	9	7
1	Jan Masselink (1147)	Tonnie Schutte (885)	1	1	8
2	Ben Okken (1114)	Gerrit Roeterdink (885)	2	0	2
3	Edwin Loozen (1051)	Alfred van Lenthe (1047)	0	2	4
4	Tom Westhof (1070)	Johan Beltman (939)	0	2	7
5	Ralf Richters (1087)	Egbert Harkink (1119)	0	2	3
6	Alexandra Betting (917)	Herman Beuzel (810)	2	0	5
7	Rodier Evers (1049)	Tonny Roeterdink (1033)	2	0	1
8	Jaap de Vries (1036)	Dinand Stegeman (889)	2	0	6

Meer tonen ⮟

Datum :	zaterdag 21 februari 2026
Ronde :	9
Wedstrijd :	Harderwijk 2 tegen DEZ Laren
Auteur :	Alfred van Lenthe

Harkink haalt hoogst haalbare in Harderwijk

Egbert is glorieus topscoorder geworden van het 1^e team van Denk en Zet. Ook zijn 5^e partij wist hij in winst om te zetten. En omdat Tom onverwachts verloor, heeft Egbert een punt meer dan Tom en twee punten meer dan Alfred op de eindlijst. Maar Alfred en Tom speelden wel een wedstrijd meer. En dan te bedenken dat Egbert weer voorzichtig zou beginnen, vanwege zijn langere periode van afwezigheid door gezondheid.

We hadden ons verheugd om een comfortabele middag, niet meer zo koud als vorige keer. Maar het kon nog kouder. In Harderwijk was de verwarming uitgevallen en er moest een monteur komen. De wedstrijd begon een kwartiertje later, maar wel met perspectief op warmte. De monteur had het gefikst. Mensen met 2 rechterhanden zijn goud waard!!

We begonnen met een nederlaag van Rodin. Zijn tegenstander bracht een dubbele dreiging in de stand. Omdat je niet twee keer achter elkaar mag zetten, is dan verlies vaak niet te voorkomen. Rodin bouwde weer prima op, maar had wat moeite met de halve hekstelling van zijn tegenstander. Maar omdat daar ook nog eens 3 schijven op de lange lijn stonden, is dat in het geheel geen gevaar. Mooie oefenstof voor de volgende training. En dit is precies wat we dit jaar voor ogen hadden. Veel spelen en ervaring op doen. En met één overwinning, 2 remises en 3 nederlagen een prima debuut als jongste DEZ1-speler ooit.

Wie anders dan Egbert trok de stand weer in evenwicht. Na 20 zetten wist Egbert al te vertellen dat het vandaag geen remise zou worden. Daar was de stand te onorthodox voor. En dat klopte wel, het oogde bijzonder allemaal. Maar even later had Egbert een dam en toen was het een koud kunstje om zijn maximale score te halen. Petje af.

Herman moest het opnemen tegen het jeugdlid van Harderwijk. Herman kreeg het moeilijk omdat zijn tegenstandster keurig opbouwde. Herman ruilde maar weer eens naar het kerkhof en dat was gelijk dodelijk. Via een kleine combinatie kwam zijn kleine opponente een schijf voor. Gelukkig voor Herman was ze toch niet helemaal trefzeker en Herman overleefde wonderwel. Sterker nog, een aantal zetten later kreeg Herman de kans van zijn leven en haalde gericht de trekker over.

Johan haalde een voortreffelijke remise tegen kopman en teamleider Bert Foppen. Bert had maar liefst 150 ratingpunten meer, maar het was Johan die een remiseaanbod afsloeg.

Alfred speelde een degelijke remise, maar was na 25 zetten niet echt tevreden met zijn stand. Al was hij blij dat zijn tegenstander toen 33-28 speelde en Alfred zijn plan kon doorzetten. Hij bouwde een iets voordeliger eindspel op en zijn tegenstander moest veel tijd investeren. Alfred had beter naar de andere borden moeten kijken. Omdat hij verwachte dat die allemaal remise waren, nam hij zelf ook een zekere remiseafwikkeling. Als het had gezien dat het bij Tom niet lukte, was hij nog wel even doorgespeeld en had hij niet de laatste ruil teruggenomen.

Dinand had het dit seizoen niet getroffen met zijn tegenstanders, veelal fors sterker qua rating. Het lukte hem dit keer een verdiend punt te scoren, al zal dat mogelijk wel als teleurstelling hebben gevoeld. In het middenspel wist Dinand namelijk een schijf te veroveren. Toch mooi om van die hatelijke 0 af te zijn. En we hebben allemaal wel eens een seizoen dat het niet wat minder gaat.

Tom heeft daar meestal niet zo veel last van en voert regelmatig de topscoorderslijst aan. Hij verliest bijna nooit. De laatste was al weer 2 jaar terug, ook in de laatste wedstrijd. Tom speelde weer zijn gebruikelijke spel: via tempovoordeel terrein veroveren en in het eindspel door overmacht proberen te winnen. Dit keer ging het niet goed. Hij speelde op de 31^e zet 18-22 en kwam daardoor met de vervelende binding 22-24 te zitten. En zijn tegenstander maakte daar handig gebruik van.

Tonny tenslotte speelde ook een degelijke remise, al stond hij wel wat beter in het middenspel, maar echte winst zat er blijkbaar niet in.

Met dit gelijkspel werd opnieuw een damseizoen afgesloten. Wisselvallig dit keer. We hebben het ook als overgangsjaar beschouwd. Ervaring opdoen en leuk spelen. Dat is gelukt. En we hopen dat de gezondheidsproblemen van Egbert en Danny volgend jaar achter de rug zijn. Sinds de terugkeer van Egbert is het team ook weer goed gaan draaien. Via deze weg ook dank aan Henk Straalman en André Haijtink die bereid waren om in te vallen dit jaar. Beiden ongeslagen! Dat gold dus ook voor Egbert en Alfred, die dit jaar geen verlies incasseerden.

Egbert Harkink	5-10
Tom Knapen	6-9
Alfred van Lenthe	6-8
Johan Beltman	7-8
Herman Beuzel	7-8
Tonnie Schutte	6-7
Tonny Roeterdink	7-5
Rodin Smit	7-4
Gerrit Roeterdink	6-2
André Haijtink	1-1
Henk Straalman	1-1
Dinand Stegeman	5-1

 

Bord	Harderwijk 2	DEZ Laren	8	8
1	Wouter van den Berg (1007)	Tom Knapen (1155)	2	0	7
2	Jan van der Pol (915)	Tonny Roeterdink (1033)	1	1	8
3	Wout Mensink (1036)	Alfred van Lenthe (1047)	1	1	5
4	Bert Foppen (1093)	Johan Beltman (939)	1	1	4
5	Gerald van Ark (932)	Egbert Harkink (1119)	0	2	3
6	Gwen Scholten (674)	Herman Beuzel (810)	0	2	2
7	Jakob de Vries (970)	Dinand Stegeman (889)	1	1	6
8	Eibert Smit (910)	Rodin Smit	2	0	1

Meer tonen ⮟