Nieuwe overwinning DEZ1

Tegen Westerhaar moest er gewonnen worden, om de slechte start van het seizoen nog wat draaglijk te maken. Gelukkig deed Egbert opnieuw mee. Want met hem hebben we dit seizoen nog niet verloren en hij stelde niet teleur. Het werd een 10-6 overwinning, al hadden we over enig geluk niet te klagen.

Herman opende de score. Zijn jonge opponente nam een voorpost, die op het oog verdedigbaar leek, maar het allerminst was. Herman kon een paar keer oplopen en dan combinatief de partij naar zich toetrekken. Hij liet dat buitenkansje niet onbenut.

Gerrit moest een nederlaag slikken. Hij kon niet voorkomen dat zijn tegenstander de eerste van 3 blauwe noteringen voor de tukkers kon noteren. Gerrit bouwde zijn stand overigens prima op, door voor een centrumstrategie te kiezen. Helaas kreeg zijn tegenstander plots doorbraakkansen op Gerrits lange vleugel en maakte daar optimaal gebruik van. Gerrit spartelde nog wel tegen, maar kreeg geen poot meer aan de grond. Overigens had de Overijsselaar al een zetje gemist op de 41^e zet  toen Gerrit achter een schijf liep.

Ook Rodin moest een onnodige nederlaag slikken. Ons altijd sportieve en sympathieke jonge teamlid bouwt zijn partijen goed op, door consequent naar het centrum te spelen en te letten op formaties. Maar af en toe geen zetcontrole, al had hij zich nu vergist in zijn berekening. Dat kan gebeuren en van fouten leer je veel.

Egbert trok de stand weer in evenwicht. Hij bouwde al snel een prima stand op en nam zijn tegenstander via een klaverblad in de langevleugelopsluiting. Op de 16^e zet was volgens mij 34-29 sterker om optimaal van de opsluiting gebruik te maken. Nu kwam er een spannende stand op het bord met beide een schijf op het kerkhof. De vraag is dan wie zijn eigen graf graaft. Dat was toch mijn vroegere buurman Koert Meuleman en Egbert won een schijf en niet snel daarna de partij.

Tom nam het team weer vanouds op sleeptouw. Via zijn bekende tactiek: centrumspel, tempiwinst, sleutelvelden pakken. Gewoon uit het boekje dus. Ook dit keer overklaste hij zijn tegenstander en staat, ondanks 2 partijen minder, in de top 5 van de topscoorders in onze klasse. Volgende keer kan hij mogelijk een van de 3 Doetinchemse toppers verschalken die het topscoordersklassement aanvoeren. Maar aan welk bord? Dat gaan we natuurlijk niet verraden aan onze Doetinchemse vrienden. Tom Westhof deed daar dit keer niet mee, maar had in Leopold Sekongo een waardige vervanger.

Johan haalde een mooie overwinning in een klassieke partij. In het middenspel dacht ik even dat Johan minder stond, maar al snel bleek dat zijn tegenstander niet het goede plan koos. Johan won een schijf en zijn tegenstander probeerde het nog met een gambiet. Maar Johan liet zich niet meer verrassen en trok het 83 punt over de streep.

Tonnie speelde een wat bijzondere partij. Hij maakte het zichzelf bijzonder moeilijk door op de 24^e zet 42-37 te spelen i.p.v. 41-37. Zijn stand leek onhoudbaar en was dat mogelijk ook wel. Zijn jongen tegenstandsters verzuimde een doorbraak te nemen. Later miste Tonnie nog een mooie slagzet (zie toernooibase). En daarna miste zijn tegenstandster weer een winnende voortzetting. Zij had de voorpost van Tonnie kunnen verschalken, al kostte dat wel het nodige rekenwerk. De partij eindigde in een puntentelling, wat de 2^e blauwe notering opleverde voor onze bezoekers.

Onze andere Tonny probeerde zijn op het oog goede stand om te zetten in winst, maar slaagde daar niet in. De partijopzet was prima, maar de stand werd te dun en hij moest toestaan dat Westerhaar de derde blauwe notering behaalde.

De volgende wedstrijd is tegen DUO2, altijd een prestigestrijd. We gunnen DUO het kampioenschap, maar zullen onze huid duur verkopen.