Strijdend ten onder in koud Doetinchem

De Larense dammers bonden volop de strijd aan tegen de koploper. Dat moest ook wel om nog enigszins warm te worden. Het was buiten ijskoud, maar binnen in de speelzaal werd het ook niet echt warm. Dit ondanks dat er 36 dammers waren die ook enige lichaamswarmte inbrachten. Niet genoeg om het behaaglijk te krijgen. Menig Schiedammer hield zijn jas aan tegen het eerste  tiental van de Doetinchemers. Maar de Larenaren wisten vooraf wel dat winst tegen de Achterhoekse reserves geen koud kunstje zou zijn en bonden, zonder jas, volop de strijd aan.

Tonny kon zijn successen van de provinciale competitie niet landelijk doortrekken. Hij verloor van ons oud teamgenoot Rodier. Rodier nam een sterke voorpost op 23 en Tonny onderschatte naar eigen zeggen het gevaar van de stelling. Hij meende de enige juiste zet te hebben gevonden, maar die leverde toch schijfverlies op. En er was geen houden meer aan.

Het was niet de dag van de Roeterdinks, want ook Gerrit moest het onderspit delven. Tegen de ervaren Ben Okken werd Gerrit gevangen in een volle hekstelling. Na 20 zetten stond Gerrit op die manier volledig vast op zijn korte vleugel, met maar nog maar beperkte mogelijkheden op zijn andere vleugel. Het duurde dan ook niet lang voordat Gerrit gedwongen werd een schijf te offeren, zonder enige compensatie.

Maar we weten al de afgelopen weken dat we met Egbert erbij goede kansen hebben. Egbert moest het opnemen tegen een van de Doetinchemse topscoorders, Ralf Richters, maar werd daar warm noch koud van. Ralf zocht vol de aanval, maar Egbert houdt wel van een potje omsingelen. En een gestroomlijnde omsingeling spelen, hoe doe je dat volgens Egbert? Juist ja, alles naar rechts. Dit in navolging van Thijs Gerritsen die ooit daarmee grootmeester Domchev van het bord drukte (zie het filmpje op Youtube van wijlen Tjalling Goedemoed). Hij maakte het via een forcing combinatief af.

Alfred bracht de stand weer in evenwicht. Hij had zich voorgenomen, tegen zijn natuur in, de stand overzichtelijk te houden en langzaamaan voordeel te pakken. Hij ging zelfs klassiek niet uit de weg, een speltype wat hij doorgaans saai vindt. Hij zorgde wel dat het temponadeel in zijn voordeel was. Edwin Loozen, die gehuldigd werd voor 50 jaar KNDB-lidmaatschap, zocht zijn heil op het kerkhof. Vaak is dat niet  de goede aanpak, al was het geen beslissend nadeel. Dat kwam er wel toen hij niet tijdig schijf 36 bij de stand trok en de controle over veld 27 verloor. Alfred kon beslissend voordeel afdwingen via een kettingstelling met schijf- en partijwinst als gevolg.

Een sensatie zou zomaar eens waarheid kunnen worden. Je weet het ook nooit. Als PSV van Volendam verliest, kan Laren winnen van DUO. Maar dan moet wel alles meezitten. Dat leek nog wel even mogelijk. Herman en Dinand stonden onder druk, maar de standen leken houdbaar.

Herman kwam in een klaverbladopsluiting terecht op zijn lange vleugel. En zoals zo vaak probeerde hij er via een kerkhofaanval uit te komen. Dit keer overleefde hij wonderwel en leken de belangrijkste problemen achter de rug. Op de 33^e zet was was 44-40 aangewezen i.p.v. het gespeelde 45-40. Uitruilen was toen niet meer mogelijk, met schijfverlies als gevolg en later ook het verlies van de partij. Maar, dapper gestreden.

Dat gold ook voor Dinand. Zijn tegenstander Jaap de Vries bouwde een mooi centrum op met ook nog tempovoordeel. Dan wordt het best lastig. Lange tijd leek het nog te redden, maar het voordeel sloeg steeds verder door voor Jaap, die het in het eindspel bijzonder fraai afmaakte. Tja, en toen stond het 8-4.

Johan speelde een prima partij. Tegen clubgenoot Tom Westhof werd een klassiek duel uitgevochten, waarbij Johan steeds net een iets gunstiger tempoverhouding had. De stand was dan ook lang in evenwicht. Johan kreeg meerdere mogelijkheden om te scoren, maar liet (volgens de computer) 2 opgelegde kansen liggen. Toen het 5 om 5 eindspel remise leek, maakte Tom op de 57^e zet de beslissende fout. In plaats van te rennen voor zijn leven met de voorste schijf, bouwde Tom een verdedigingszet in, die echter toch geen verdediging bleek. Een knappe overwinning van Johan en een mooie blauwe notering op Internet.

Die blauwe notering was er tenslotte ook voor Tonnie Schutte. Een remise tegen een tegenstander met minstens 200 ratingpunten meer. Daarmee verloren we de wedstrijd wel, maar dat lag dus zeker niet aan Tonnie. Hij stond weliswaar onder druk, maar wist zich steeds te redden. Jan Masselink probeerde het eerst door een centrumomsingeling, maar Tonnie wist zich daar goed uit te ruilen. En steeds pakte hij daarna een ruiltje mee om de stand overzichtelijk te houden. Op het laatst zat er blijkbaar nog ergens een mooie eindspelwinst in voor Masselink. Op zet 57 liep Masselink door naar dam, terwijl eerst offeren een geforceerde overwinning op zou leveren (volgens de computer).

Met deze overwinning van DUO en het verrassende verlies van Lelystad is DUO 2 kampioen. We feliciteren hen vanaf deze plek en hopen dat ze succesvol zijn een klasse hoger. Alleen wel jammer dat deze mooie derby dan voorlopig niet meer gespeeld wordt. Gerrit Wassink speelde voor DUO 1 overigens een prachtige partij tegen Rob Clerc. Maar verloor. Net als 3 van zijn clubgenoten en daarmee kwam DUO 1 van een koude kermis thuis. De Doetinchemse kopmannen verloren namelijk van Schiedam en daarmee lijkt het doek gevallen en is degradatie bijna een feit. Gerrit kon zich daarna weer warm trappen door de terugweg naar Lochem weer fietsend (!) af te leggen, met waarschijnlijk een behoorlijk portie tegenwind.